Wij vierden dit met een gezamenlijk concert van leden en oud-leden op 15 januari 2000, een dag later gevolgd door een reunie en een receptie. Voor een blijvende herinnering is er een jubileumboekje samengesteld. Om dit boekje samen te stellen, hebben enkele leden zich door het archiefmateriaal van 100 jaren heen gewerkt en hieruit een keuze gemaakt.
Als ik die oude foto's bekijk, probeer ik me voor te stellen hoe deze mensen, net als wij nu doen, elke week hun instrument pakten en naar de repetitie gingen. Welke muziek speelden zij het liefst? Waarover spraken zij in de pauze? Wanneer werd de eerste vrouw lid en hoe vonden de heren dat?
100 Jaar lang, van het begin van de nieuwe 20e eeuw naar de 'roaring twenties' en de dertiger crisisjaren. Na de oorlog weer met nieuw elan naar de jaren vijftig, met wekelijks een kwartje contributie op zak, en naar de laatste decennia waarin de popmuziek de klassieken vergeefs dreigde te verdringen. 100 Jaar lang, een lange stoet van muzikanten, vaak meerdere uit één gezin, die in de loop van al die jaren 'Elad' maakten tot wat het nu is: Een vereniging waar men zich thuis voelt en met plezier samen muziek maakt. Hadden die 5 enthousiaste mannen, die een eeuw geleden voor f 25,00 instrumenten kochten en een muziekvereniging stichtten dit kunnen bevroeden? Net zo min waarschijnlijk als wij nu kunnen voorspellen hoe het de vereniging in de komende 100 jaren zal gaan.
Ik verwacht dat 'Elad' een goede toekomst tegemoet gaat. In de eerste plaats omdat onze leden, net als alle oud-leden voor hen, zich daar volledig voor inzetten. In de tweede plaats omdat vele mensen de behoefte blijven houden om zich één keer per week los te maken van de drukte van alledag en samen in een ontspannen sfeer muziek te maken. En deze mensen zijn, wat mij betreft nog eens 100 jaar en meer, van harte welkom bij onze vereniging, 'ELAD'.
Gerda Kuijpers +
Voorzitter